Blog
Een gigantische schatkist met informatie voor Charlie
Wat mij nu nog altijd heel erg helpt is dat we de ziekte van Sabine nooit vermeden hebben. Ziekte, de dood en de toekomst zijn geen fijne onderwerpen om over te praten. Zeker als je in zo'n moeilijke tijd de fijne momenten die je nog met elkaar hebt niet pijnlijker wilt maken. Toch heeft het ons juist ontzettend geholpen om dat wél te doen. Om de pijn onder woorden te brengen en met elkaar te doorvoelen, onder andere in het Levensportret. Dat heeft het afscheid van Sabine - hoe zwaar en onvoorstelbaar ook - mooier, liefdevoller en waardevoller gemaakt.
Lees verder
Het leven voelt vaak zo vanzelfsprekend, tot het ineens niet meer zo vanzelfsprekend is
Natuurlijk herinner ik me nog het allereerste portret dat Liam (medefounder van Stichting Levensportret) en ik samen maakten. Het videoverslag van Lieke, die uitgezaaide borstkanker had. We reden - gespannen - samen naar Zeewolde. Hoe óntspannend was het toen we merkten dat zij het nét zo spannend vond. Een prachtig gesprek ontstond, een videoportret waarin Lieke ons inspireerde met haar motto 'Carpe Diem' dat centraal stond in haar leven en dat ze waar maakte door een prachtige bucketlist af te werken, verre reizen te maken en vooral altijd haar hart te volgen. Een levensles die ze ook wilde achterlaten voor haar dierbaren. Uiteindelijk werd dit portret van beide kanten misschien wel het meest ontspannende gesprek dat we - uit alle bijna 500 videoportretten - hebben gevoerd.
Lees verder